ЕДНОНО̀Г, ‑à, ‑î, ìí. ‑è, ïðèë. Дè­àë. Еä­íî­ê­ðàê. Еä­íî­î­êè èëè åä­íî­íî­ãè, áå­ç­ðú­êè, îê­ðàñ­òà­âå­ëè, âàì­ïè­ðÿ­ñà­ëè îò ìðú­ñî­òèÿ ïðî­ñÿ­öè íàé-äî­á­ðå èç­ïîë­çó­âàò áëà­ãî­âî­ëå­íè­å­òî, êî­å­òî ðàç­äà­âà ïðà­ç­íè­÷­íî­òî ñúð­öå. Хð. Бðú­çè­öîâ, НЦ, 40. Вîë­êîò ãî [äÿ­âî­ëà] ãðà­á­íàë çà äðó­ãà­òà [íî­ãà] è ìó ÿ âçåë .. Оò òîà è äåí-äåí­ñ­êà îñ­òà­íà­ëî äà âå­ëè­ìå çà äÿ­âî­ëîò: "Еä­íî­íî­ãè­éîò èëè êó­öè­éîò". Нàð. ïðèê., СáКШ, 10.