ЕКСТА̀ЗЕН, ‑çíà, ‑çíî, ìí. ‑çíè, ïðèë. Кíèæ. Кîé­òî ñå îò­íà­ñÿ äî åê­ñ­òàç. Бúë­ãàð­ñêè­ÿò åçèê ïî îñ­íî­â­íèÿ ñè òîí å ðÿ­çúê, åíåð­ãè­÷åí, íî ãú­âúê è ñïî­ñî­áåí äà ïðå­äà­äå íàé-áóé­íè è åê­ñ­òà­ç­íè äâè­æå­íèÿ íà äó­øà­òà. П. П. Сëà­âåé­êîâ, Сúáð. ñú÷. VI (2), 142. Еê­ñ­òà­ç­íî ïðå­æè­âÿ­âà­íå.