НАЛЍМА æ. Оñ­òàð. è äè­àë. Оá­ðà­áî­òå­íà ÷ðåç èç­âà­ðÿ­âà­íå â ñà­ïó­íåí ðàç­ò­âîð êî­ï­ðè­íà. Хî­ðà­òà èñ­êàò äà ãè ïðà­âÿ õà­íúì­êè, ïà ðà­õàò äà æè­âå­ÿò, äà íå ãè ãî­ðè ñëúí­öå­òî,.., íà­ëè­ìà äà ïðå­ñóê­âàò, äà íå ãà­çÿò òðú­íè­òå è áî­ä­ëè­òå. Ц. Гèí­÷åâ, ГК, 137-138. Нàé òè ïðå­ëè­÷å, Рàä­êå ëå, / .., / æåë­òà íà­ëè­ìà äà ïðå­äåø, / æåë­òè æåë­òè­öè äà íè­æåø. Нàð. ïåñ., СáНУ III, 84.

— Оò ãð. Bíάëõìá.