ОКЛЮ̀МАН, ‑à, ‑î, ìí. ‑è, ïðèë. Оê­ëþ­ìàë. Сòà­ðà­òà ñå­äå­øå îê­ëþ­ìà­íà ïîä ðàç­ïå­ðå­íà­òà ÷åð­íè­öà. Сò. Дàñ­êà­ëîâ, СД, 209. — Бî­ëåí ëè ñè, òà âñå âúð­âèø îê­ëþ­ìàí, èëè èìàø íÿ­êà­êúâ äåðò íà äó­øà­òà ñè? Д. Кè­ñüîâ, Щ, 194. Иç­çàä úãú­ëà íà ìî­ÿ­òà êú­ùóð­êà, òà­êà îê­ëþ­ìà­íà è ïúï­÷åñ­òà, ñ ðúæ­äè­âà òå­íå­êèÿ âìåñ­òî ñòú­ê­ëî íà åä­íî­òî ѝ ïðî­çîð­÷å, èç­ã­ðÿ è êà­òî ÷å ìå îñ­ëå­ïè äðó­ãî åä­íî äå­âîé­÷å. ВН, 1960, áð. 2658, 4.