ОКСАЛА̀Т ì. Хèì. Сîë íà îê­ñà­ëî­âà­òà êè­ñå­ëè­íà. У íÿ­êîè ðàñ­òå­íèÿ îò­ïà­äú­÷­íè­òå ïðî­äóê­òè ñå íà­ò­ðóï­âàò â ëèñ­òà­òà âúâ âèä íà êðèñ­òà­ëè, íàïð. îò êàë­öè­åâ îê­ñà­ëàò, êî­è­òî ïðè ëèñ­òî­ïà­äà ñå îò­äå­ëÿò îò ðàñ­òå­íè­ÿ­òà. ОБèîë. Х êë, 40. В äúð­âå­ñ­íèÿ ñîê ñå ñú­äúð­æàò â ðàç­ò­âî­ðå­íî ñúñ­òî­ÿ­íèå îùå ãî­ëÿì áðîé îð­ãà­íè­÷­íè ñú­å­äè­íå­íèÿ, êà­òî ãó­ìè, çà­õà­ðè, ñìî­ëè, ñî­ëè íà îð­ãà­íè­÷­íè­òå êè­ñå­ëè­íè ( .., êà­ëè­åâ è êàë­öè­åâ îê­ñà­ëàò è äð.). Аë. Сïà­ñîâ, ХТГ, 12. Пè­êî­÷­íè­òå êà­ìú­íè ìî­ãàò äà ñå ñúñ­òî­ÿò îò óðà­òè, îê­ñà­ëà­òè è ôîñ­ôà­òè ñïî­ðåä óñ­ëî­âè­ÿ­òà íà íå­ðà­â­íî­ìåð­íî­òî èç­ëú÷­âà­íå íà òå­çè âå­ùåñ­ò­âà. Б. Кúð­ä­æè­åâ, ОПА, 110.

— Фð. oxalates è íåì. Oxalat.