ОЛИГОЦЀН ì. Гå­îë. Нàé-ìëà­äà­òà åïî­õà íà ïà­ëå­î­ãå­íà. Тåð­öè­å­ðúò ñå ïî­ä­ðàç­äå­ëÿ íà ñòàð òåð­öè­åð (ïà­ëå­î­ãåí) — ïà­ëå­î­öåí, åî­öåí è îëè­ãî­öåí, è íà íîâ òåð­öè­åð (íå­î­ãåí) — ìè­î­öåí è ïëè­î­öåí. Гð. Нè­êî­ëà­åâ è äð., ОГ, 176. Пðåç îëè­ãî­öå­íà (ïðå­äè îêî­ëî 38 ìè­ëè­î­íà ãî­äè­íè) ñå ðàç­âè­âà ãî­ëÿì îðî­ãå­íåí ïðî­öåñ, êîé­òî èí­òåí­çè­â­íî íà­ãú­âà Фè­ëè­ïè­íè­òå. Хð. Тè­ëåâ, Ф, 14.

— Оò ãð. |ëίãïò 'ìà­ëúê' + êáéíüò 'íîâ', ïðåç ðóñ. îëè­ãî­öåí èëè íåì. Oligozan.