ПЕСЍЦА æ. Дè­àë. Пåñåö1; ïåñíèöà2, ïå­ñè÷­êà áî­ëåñò, ïå­ñè­÷à­âà áî­ëåñò. Нà òà­êè­âà äå­öà [áîë­íè îò ïå­ñåö] èì òðè­ÿò ãúð­áà ñ ïå­ïåë èëè ñ ìàñ è êàç­âàò, ÷å êà­òî õâà­íàò äà ãî òðè­ÿò, êî­ñ­ìè­òå èç­ðàñ­ò­âà­ëè êà­òî êó­÷èø­êè êî­ñ­ìè äå­áå­ëè, îò êî­å­òî è ñà­ìà­òà áî­ëåñò ñè å ïî­ëó­÷è­ëà èìå­òî ïå­ñè­öà — îò ïåñ (êó­÷å). СáНУ VIII, 150.