ГУБЕРНА̀ТОРОВ, -а, -о, мн. -и, прил. Рядко. Който е на губернатор; губернаторски. Но колкото това дело го подигна пред губернаторовите очи, толкова много го свали пред очите на Драгиния баща. Ив. Вазов, Съч. ХХIV, 104.


Източник: Речник на българския език (онлайн)