ЖЪЛТОЛЍСТ, -а, -о, мн. -и, прил. Поет. Който е с жълти листа. Долу в ниското, между едрите жълтолисти каваци се показа паспаливият покрив на мелница. Г. Мишев, ЕП, 79. И птичките пеят и пеят и шушнат листата, / че близко е веч жълтолистата есен. К. Христов, ПВ, 47.


Източник: Речник на българския език (онлайн)