ИЗБИРА̀ЕМ, -а, -о, мн. -и, прил. 1. Рядко. Който се избира. Опазването на речените правила са потвърди и за бъдещето, както и за преминалото време, и върху същите условия са дава патриаршеско достойнство на избираемия патриарх. ДЗОИ I (превод), 18. Избираем предмет в училище.
2. Който е възможно да бъде избран. През 1657 г. съществуващият [в Канада] губернаторски съвет бил коренно преустроен: четирима от шестимата му членове станали избираеми. Л. Мелнишки, К, 54.
3. Като същ. избираем м., избираеми мн. Лице, което се избира или има право да бъде избирано. Избиратели и избираеми могат да бъдат: Сичките жители от областта на възраст не по-малка от 25 год. НБ, 1877, бр. 61, 238.