КАЛБУРДЖЍЯ, -ѝята, мн. -ѝи, м. Остар. и диал. В миналото у нас — човек, който прави или продава решета; решетар. — Сякаш няма други мъже, та се юрнали подир един жеравненски калбурджия... Ха-ха-ха!... Я го питайте барем знае ли да прави корита и лъжици. Д, Немиров, Б, 73.
— От тур. kalburcu.