КАЛОМЀЛ, само ед., м. Хим. Бели, неpазтворими във вода кристали, които, стрити на прах, се използват в медицината като разслабително, дезинфекционно средство, и в някои области на техниката и промишлеността. Каломелът и сантонина са церове, които само екап блива да даде. Лет., 1871, 132. Това съединение [на живака с хлор] ся явява като бял прах, известен по името каломел (..) и сублимат (..) (сюлюмен), които много ся употребяват в медицината. С. Веженов, Х (превод), 62.
— Фр. calomel през рус. коломель. — Летоструй, 1871.