КОКО̀РЧЕСТ, -а, -о, мн. -и, прил. 1. Рядко. Който е с широко отворени очи; кокорест, ококорен.

2. Прен. Разг. Обикн. за жена, момиче — която се превзема, позира, като върти и широко отваря очи.


Източник: Речник на българския език (онлайн)