КОМА̀РОВ, -а, -о, мн. -и, прил. Който е на или от комар1; комарен. Павел тихо подрънкваше струните на мандолината. .. Бай Марчо слушаше комаровото бръмчене на струните. А. Каралийчев, СР, 80.


Източник: Речник на българския език (онлайн)