ПОЛУЗАГА̀СНАЛ, -а, -о, мн. -и, прил. За огън — който е почти загаснал, който едва гори, тлее; полуугаснал. Напред приведен стъпяше безшумно Петко, зад него — Димо.. Приближиха един полузагаснал огън, спряха. Ст. Сивриев, ПВ, 118.


Източник: Речник на българския език (онлайн)