РАКЕТОНО̀СЕЦ, мн. -сци, след числ. -сеца, м. Ракетоносач; ракетоносител. Преминават огромни ракетоносци и малки изстребители. ВН, 1961, бр. 3066, 1. Облаци дим покриват съветския надводен ракетоносец, който е изстрелял ракета. Тр, 1964, бр. 45, 1. Самолети ракетоносци. Тези могъщи въздушни кораби могат да нанасят удари по наземни и морски цели стотици километри преди достигането им. НТМ, 1967, кн. 226, 29.