СИМУЛТÀНЕН, -нна, -нно, мн. -нни, прил. Книж. Който става едновременно, успоредно с нещо друго; синхронен. Под симултанно телеграфиране се разбира едновременното телеграфиране и телефониране по една телефонна верига. Т. Кръстев и др., СТ, 14. Конференцията се проведе паралелно на английски, немски и български език със симултанен превод благодарение на отличните условия, предоставени от домакина. НИО, 2014, бр. 10, 18. Всеславянско съзнание – като симултанно (едновременно) пробуждане и проявление на всички славянски народи, до ден днешен още не е засвидетелствувано в историята на славянските народи. СлГ, 1926, кн. 4, 3.

– От фр. simultané или нем. simultan.


Източник: Речник на българския език (онлайн)