ДЕЛЍМ, ‑à, ‑î, ìí. ‑è, ïðèë. Кîé­òî ìî­æå äà ñå äå­ëè. Сëåä ãî­äè­ø­íî­òî ïðè­ê­ëþ÷­âà­íå íà ñìåò­êè­òå çíà­÷è­òåë­íî ñå óâå­ëè­÷è­õà äå­ëè­ìè­òå è íå­äå­ëè­ìè ôîí­äî­âå íà ñòî­ïàí­ñ­ò­âà­òà. ВН, 1952, áð. 171, 1. Зà äà ñÿ ðàç­äå­ëè öÿ­ëî ÷è­ñ­ëî íà äðîá, òðÿá­âà öÿ­ëî­òî äå­ëè­ìî ÷è­ñ­ëî äà ñÿ óì­íî­æè íà îá­ðú­íà­òèé äå­ëè­òåë. Хð. Дà­íîâ, ТПЧ, 148. Дå­ëèì àïàð­òà­ìåíò. Дå­ëè­ìè âå­ùè. Дå­ëè­ìî èìó­ùåñ­ò­âî.