ДЕЛОВОДЍТЕЛЕН, ‑ëíà, ‑ëíî, ìí. ‑ëíè, ïðèë. Оñ­òàð. Аäì. Кî­é­òî ñå îò­íà­ñÿ äî ðú­êî­âî­äå­íå äå­é­íîñòòà (äå­ëà­òà) íà äðó­æåñ­ò­âî, îð­ãà­íè­çà­öèÿ è ïîä. Дå­ëî­âî­äè­òåë­íà­òà êî­ìè­ñèÿ ðàç­ã­ëåæ­äà ïðåä­ñ­òà­â­ëÿ­å­ìè­òå äî­êó­ìåí­òè, íî àêî âè­äè çà íó­æ­íî, ïðè­çî­âà­âà òú­æè­òå­ëÿ èëè è äâå­òå ïðî­òè­â­íè ñòðà­íè è èñ­êà ðà­çÿ­ñ­íå­íèÿ. ДЗОИ I (ïðå­âîä), 99. Кà­æå­òå íè ñå­ãà â êîÿ êà­òå­ãî­ðèÿ ïðå­íà­ä­ëå­æàò îñ­íî­âà­òåë­íè­òå è äå­ëî­âî­äè­òåë­íè­òå ÷ëå­íî­âå íà áúë­ãàð­ñ­êî­òî "Кíè­æå­â­íî äðó­æåñ­ò­âî"? Зíàí., 1875, áð. 1, 14.