ДЖИРА̀НТ ì. Бàíê. Лè­öå, êî­å­òî ïðå­õâúð­ëÿ ïðà­âà­òà ñè âúð­õó ïо̀­ëè­öà èëè äðó­ãè öåí­íè êíè­æà íà äðó­ãî ëè­öå.

— Оò èò. girante. — Дúð­æà­â­íè­òå çà­êî­íè íà îñ­ìàí­ñ­êà­òà èì­ïå­ðèÿ, 1871.