ОКА̀ПИ ñð. è (îñ­òàð.) ì. Зî­îë. Чèô­òî­êî­ïè­òåí áî­çàé­íèê îò ñå­ìåéñ­ò­âî æè­ðà­ôè, åäèí­ñ­ò­âåí ïðåä­ñ­òà­âè­òåë íà ñìÿ­òà­íè­òå çà èç­÷å­ç­íà­ëè êú­ñî­â­ðà­òè æè­ðà­ôè, êî­é­òî æè­âåå â Юæ­íà àô­ðè­êà è Кîí­ãî. Ocapia. Тóê ñà èç­ëî­æå­íè ïðå­ïà­ðè­ðà­íè æè­ðà­ôè è ñðî­ä­íî­òî èì îêà­ïè — åä­íî îò íàé-ðåä­êè­òå æè­âî­ò­íè íà ñâå­òà. К, 1964, êí. 10, 8. Тå­çè òðè èç­ðå­÷å­íèÿ îò êíè­ãà­òà íà áå­ëå­æè­òèÿ ïú­òå­øåñ­ò­âå­íèê è èç­ñ­ëå­äî­âà­òåë íà Аô­ðè­êà Хåí­ðè Сòåí­ëè ñà ïúð­âî­òî ñú­î­á­ùå­íèå çà ëå­ãåí­äàð­íà­òà "ãîð­ñ­êà æè­ðà­ôà"- îêà­ïè. Вñå­ëå­íà 69, 307. Зâó­êúò íà êëî­íè è ëèñ­òà, îò­ìåñ­ò­âà­íè íàñ­ò­ðà­íà îò íÿ­êàê­âî òåæ­êî òÿ­ëî, ìå íà­êà­ðà äà ñå ñïðà è äà ïðè­ãîò­âÿ ïóø­êà­òà ñè. Пî­ìè­ñ­ëèõ, ÷å å íÿ­êîé îêà­ïè èëè íÿ­êîé äèâ áè­âîë. ПН, 1934, êí. 4, 58.

— Лàò. ocapia.