ОКСА̀ЛЕН, ‑ëíà, ‑ëíî, ìí. ‑ëíè, ïðèë. Сà­ìî â ñú­÷åò.: Оê­ñàë­íà êè­ñå­ëè­íà. Хèì. Оê­ñà­ëî­âà êè­ñå­ëè­íà. Оê­ñàë­íà­òà êè­ñå­ëè­íà å áåç­ö­âå­ò­íî êðèñ­òàë­íî âå­ùåñ­ò­âî. Иç âî­äåí ðàç­ò­âîð èç­ê­ðèñ­òà­ëè­çè­ðà ñ äâå ìî­ëå­êó­ëè âî­äà. Н. Пåí­÷åâ è äð., КАХ, 227. В 1824 ãîä. Вüî­ëåð ïî­ëó­÷èë ñèí­òå­òè­÷­íî îê­ñàë­íà êè­ñå­ëè­íà. Хèì. VII êë 1950, 88.