АРХИТЀКТОРСКИ, -а, -о, мн. -и. Остар. Книж. Прил. от архитектор; архитектски. Той ся зарече да почне дето и да било, само да работи, и затова ся нагърби на една най-дебела и най-несгодна от архитекторските работи: да събаря сгради. Й. Груев, СП (превод), 192.
— От рус. архитекторский.