БАБА̀ЧКО1 -то, мн. -вци. м. Диал. Бабанко, бабанка1. — Я-я-я-я! Какъв бабачко ще ми стане! — Тази дума за него означаваше едър, левент, силен, юначен. Т. Харманджиев, Р, 31.
БАБА̀ЧКО2 -то, мн, -вци, м. Диал. Татко; бабайко. Тетъо лъо, ти стар бабачко, / малко ма нещо, почакай / поясо да си разпаша. Нар. пес., СбНУ ХХVI, 100.