БА̀НЕВИЦА ж. Диал. Жена на бан1; банѝца. Рано рани баневица / да донесе бану вода. Нар. пес., СбНУ LХIII, 507.

— Друга форма: б а̀ н о в и ц а.


Източник: Речник на българския език (онлайн)