БАНКРО̀ТСТВО, мн. -а, ср. Остар. Книж. Банкрутство. Несполучни търговски предприятия, неожидано банкротство в мало время го разорили. С. Радулов, ГМП (превод), 30. Но пет години не се изтекоха и тя [народната партия] достигна своето банкротство. Бълг., 1902, бр. 447, 1.


Източник: Речник на българския език (онлайн)