БИКОБО̀РСКИ, -а -о, мн. -и, прил. Който се отнася до бикоборец и до бикоборство. По „Сан Херонимо“ и „Пасео дел Прадо“ звънтяха трамваи, претъпкани с чиновници, които отиваха на работа, след като бяха разисквали .. всички злободневни политически, бикоборски и спортни въпроси. Д. Димов, ОД, 16. Бикоборска сръчност.


Източник: Речник на българския език (онлайн)