ДОС частица. Нар.-поет. В народни песни — за оформяне на ритъма. Залюляла са ѝ Калинка, дос! / Залюляла са ѝ Калинка / сред море на два каика, дос! / Сред море на два каика. Нар. пес., СбГЯ, 149. Више село зелен явор, дос, / под яворо извор вода, дос. Нар. пес., СбНУ ХI, 52. Гълъб гука на ябука, / дос, дос, Доне ле! Нар. пес., СбНУ LХVI, 278.