ЗООТЕХНЍК, мн. -ци, м. Специалист по зоотехника. Той подпитваше вече агрономи, ветеринарни лекари, зоотехници, които обикаляха и други стопанства, какво става в кравефермите. Ил. Волен, МДС, 187-188. – Искам да се уча! – За какъв? – Зоотехник! – напери се Петко. Н. Каралиева, Н, 51. Той още с никого не беше споделил, че се готви задочно да следва зоотехника, че работата на фермите му допада и ще му помогне да стане след години не по-лош зоотехник, отколкото ако заминеше да следва редовно. Б. Обретенов, С, 57. Можех в краен случай да се преквалифицирам и в зоотехник. Ем. Манов, ПУ, 108.