КАЛАФЍР м. Диал. Карамфил. Мома бърза в ливади да иде, / да накоси ситна детелина, / .. / Веднъж маана, три откоса паднаа: / първи откос — ситна детелина, / втори откос — синя теменуга, / трети откос — се килик калафир. Нар. пес., СбНУ XLVI, 47. Гана си змейно думаше: / „Либе ле змейно, либе ле, / я ми са стори преправи, / на червен, на бял калафир, / на страна да та натикна, / със тебе, змейно, да шътам!“. Нар. пес., СбНУ XLVI, 48.
— Други (диал.) форми: калафѝл, каламфѝр в калаифѝр.