КАНДЍЛЧИЦА ж. Умал. от кандилка1; малка кандилница, кандилничка. Тръгнал беше, коладе ле, самси господ, коледе ле, / да си пита и разпита, / кой направи Света гора, / Света гора рай манастир, / ще го дари с кандилчица, / с кандилчица маламена. Нар. пес., СбНУ XXIX, 8-9.


Източник: Речник на българския език (онлайн)