КАСАПУ̀ВАМ, -аш, несв. и св. Диал. 1. Само несв., непрех. Занимавам се с касаплък, касапство.
2. Коля човек или животно. Мори, соколи си на Гюро говорат: / — Мори, Гюро, Гюро, Гюро, наш сайбис, / Мори, защо си ни толкоз тимар чиниш? / Мори, да не мислиш да ни касапуваш. Нар. пес., СбНУ XXXIX, 44. касапувам се страд.