КЛОШЍРАН, -а, -о, мн. -и, прил. За дреха — който е скроен и ушит на верев. По това време пред стълбите на лечебницата се появяваше акушерката Зина. .. тя въртеше червената си клоширана пола и разговаряше с някого от офицерите от местното погранично поделение. Й. Стоянов, ПД, 12. От дълбочината на салона тя му се виждаше хубава, много по-хубава от времето, когато носеше късото клоширано палто и шапката с червено перо. М. Грубешлиева, ПИУ, 160.


Източник: Речник на българския език (онлайн)