КОПЀНЦЕ, мн. -та, ср. Диал. Умал. от копен. Кошарци се изроили, / се кошарци левоваци, / сека пчела, сека лети, / сека носи на главица, / на главица по паница, / на ножица по лажица / на дупенце по копенце. Нар. пес., СбНУ XLIII, 482.


Източник: Речник на българския език (онлайн)