КОША̀РКА ж. Умал. от кошара. Довърших молитвите и останах да нощувам в хижата. Щом мръкна, вкараха пет овчици в кошарката, преградена с пръти вътре, старецът доведе крава. Ем. Станев, А, 194. Господ му помогнал [на Мигалото], та си завъдил кое челяд, кое добиченца, посчукал една кошарка и я предназначил за кръчма, която е известна по цялата околност тоже под име Мигалото, както и нейния стопанин. М. Георгиев, Избр. разк., 171. Зарових се в една бумажна работа — краят ѝ не се виждаше. Зиме или пролет, лято или есен — все в канцеларията; една кошарка от разкрач и половина. Н. Хайтов, ПП, 65. Тя му кимна без да се усмихне, като сложи пръст на устата си и внимателно положи сина в кошарката. Ем. Манов, ДСР, 299.