КСЕРОГРА̀ФИЯ ж. Сух фотографически или фотокопирен процес, при който отрицателен образ, образуван от специален прах от смола на наелектризирана с електрони плоча, се предава и топлинно се отпечатва като положителен образ на хартия или друга копирна плоскост.

— От гр. ξερός 'сух' + -графия.


Източник: Речник на българския език (онлайн)