КУ̀ПЧЕНЦЕ, мн. -а, ср. Умал. от купче; малко купче. Женали малки момци под мустаки, .. Малко женали, много трупали, малка нива, купченца голями. СбНУ XV, 10. На масата имаше купченце стари монети.


Източник: Речник на българския език (онлайн)