КЪРТЍЧИ, -а, -о, мн. -и, прил. 1. Който е на къртица; къртичин. По средата на булевард „Волгоград“ има ивица с рози, пролетно време там може да се види как къртиците повдигат своите къртичи могилки. Й. Радичков, СР, 223.
2. Който е като на къртица, характерен за къртица; къртичин. Трябва къртича слепота, за да не се види, как всеки ден растат силите на мира и колко огромно е превъзходството на лагера на мира и демокрацията. ОФ, 1950, бр. 1732, 1.