ЛА̀ДИН, -а, -о, мн. -и, прил. Който се отнася до лада1. Ладините и коледните песни с игроводите им заедно .., са остатки от тех древни времена. Г. С. Раковски, БС, I, 162. „Сам си Здравко на къмъче“, е едно алегорическо гадание и означава .., бъдещия стопанин на оная девойка, на която излезе пръстеня из менчето ( .. ) когато девойките изпеят тойзи стих от ладината песен срещу Суровакница. Ф. Велев, KP (превод), 42.