МИРАБИЛЍТОВ, -а, -о, мн. -и, прил. Минер. Който е на мирабилит или от мирабилит. Вълните изхвърлят на брега големи количества мирабилит, дъното е покрито с кристали от мирабилит. За една година заливът отделя около шест милиона тона мирабилитови кристали. Б. Ангелов, ЗМ, 31-32. Мирабилитови соли.