МИШЀНЕН, -нна, -нно, мн. -нни, прил. Който се отнася до мишена. При едни бойноартилерийски стрелби курсантът бе поставен охрана на района на важен кръстопът, който води направо пред мишенното поле, където се стреля. НА, 1959, бр. 3406, 3.


Източник: Речник на българския език (онлайн)