МИШЛЀНЦЕ, -а, ср. Умал. от мишка; мише, мишенце, мишле, мишче, мишченце, мишчица. Едно мишленце се е хванало в капана тази нощ.

Прен. Гальов. За изразяване на нежно отношение (обикн. при обръщение) към дете, любима и под. Я да видим слушало ли е днес моето мишленце.


Източник: Речник на българския език (онлайн)