МИШЛЯ̀К, мн. -ци, след числ. -ка, м. Диал. Изпражнение на мишка; мишек2, мишеница, мишлетина, мишило, мишина, мишичина, мишовина, мишчина. — Вместо да заловим оня с позивите, ние хубаво се нагълтахме с мишляци и паяжини! — фучеше той. Ст. Даскалов, БП, 163.


Източник: Речник на българския език (онлайн)