НАЧУ̀РКВАНЕ, мн. -ия, ср. Диал. Отгл. същ. от начурквам и от начурквам се; напикаване, напишкване, начишкване.

— Други форми: н а ш у̀ р к в а н е и н а ш о̀ р к в а н е.


Източник: Речник на българския език (онлайн)