ПАРКЍРАН, -а, -о, мн. -и. Прич. мин. страд. от паркирам като прил. За моторно превозно средство — който се намира, стои на определено място. Натрупа се сняг, какъвто отдавна не помним. Паркираните леки коли поникнаха като гигантски бели гъби. ВН, 1962, бр. 3242, 1. Те [демонстрантите] се опитали да подпалят паркираните коли. ВН, 1960, бр. 2854, 3.


Източник: Речник на българския език (онлайн)