ПЍКОЧНО-ПО̀ЛОВ, -а, -о, мн. -и, прил. Мед. Който се отнася едновременно до пикочоотделителната и половата система на организма. При лечение със сулфамиди, бром, аспирин.. и др. по различни места на тялото (най-вече по дланите, стъпалата, лактите и пикочно-половите органи) могат да се появят синкавочервени петна с кръгла форма. Н. Тонкин, НЗЛ, 42-43. Важна врата към тялото на човека са и пикочно-половите органи, които водят към бъбреците и вътрешните полови органи. Н. Пръвчев и др., ЗТ, 18.