ПОЛУЛУ̀Д, -а, -о, мн. -и, прил. Който има признаци на лудост, но не е напълно луд. Павле Фертигът беше 18-20-годишно момче. Полугламаво, полулудо, незлобиво. Ив. Вазов, Съч. ХI, 18.


Източник: Речник на българския език (онлайн)