РЕЗБА̀РСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Който се отнася до резбар и до резба. В църквата намираме хубав резбарски иконостас. Ст. Михайлов, БС, 230. Тесните и високи прозорци бяха украсени с дървени решетки, по които майсторите араби бяха проявили непостижимото си резбарско изкуство. М. Марчевски, ОТ, 28. В ъгъла .. се издигаше почти до тавана огледало в черна рамка с златни резбарски украшения. М. Кремен, СС, 126. В иконостаса мигаше кандилото и тантелената сянка от отворената резбарска вратичка пред иконата .. трепкаше неспирно. Елин Пелин, Съч. ІІІ, 66. Самоковска резбарска школа. Резбарски сечива. Резбарски мотиви.


Източник: Речник на българския език (онлайн)