РИБА̀РЧЕ1, мн. -та, ср. Умал. от рибар1. Особено често се заглеждаше Орфей в едно малко мургаво рибарче, което идеше всеки ден и от сутрин до вечер ловеше риба все пред двореца. Г. Караславов, Избр. съч. V, 293. Момчето дигнало пръчката и пред очите му запърхала пъргава златоперка. — Защо плачеш, бате? — попитала рибката насълзеното рибарче. — Мъчно ми е за нашето село. А. Каралийчев, Съкр. [еа]. На няколко места пътят преминаваше през бялата лента на родната Ботуня, босоноги рибарчета мятаха въдици във водите ѝ. М. Ботунски, РД І [еа].
РИБА̀РЧЕ2, мн. -та, ср. Пъстра креслива птица, която обитава речните брегове и се храни с риба. Рибарчета и врани прелитаха над чистата река, а по блатистите брегове сини чапли стърчаха на подобните си на кокили крака. С. Цанев, П (превод) [еа]. Дълго лежаха неподвижно, без да виждат нещо през мъглата, и чуваха само тъжните писъци на калугериците и рибарчетата над главите си. Ек. Златоустова, К (превод) [еа]. Наблизо имаше стар дънер. Вивиан седна и се загледа в полета на едно рибарче, което се стрелкаше нагоре-надолу, леко като небесен дух. Б. Джанабетска, ПА (превод) [еа].
◊ Земеродно рибарче. Дребна красива птица от семейство синявици със зелено и сиво оперение, която живее по брега на реки и езера и се храни с малки рибки, водни насекоми и др. Alcedo atthis. С нея [кучката] ние дебнехме някое земеродно рибарче. То се понасяше над водата зелено и блестящо, кацваше край брега и търпеливо чакаше да съзре някоя непредпазлива рибка, за да се гмурне и да я налапа. Ем. Станев, ЯГ, 12. Установено е, че земеродното рибарче не е причина за изчезването на нито един вид риба в реките, където живее. При това то не лови само един вид, а много видове риби. Ем. Антонов и др., ТЖ (превод) [еа]. Синьо рибарче. Птица със синьо оперение, която обитава речните брегове и се храни с риба. Alcedo ispida. От издатина в отвесната стена на урвата се спусна синьо рибарче, докосна водата .. и отскочи нагоре с нещо сребристо и гърчещо се в човката си. Вл. Зарков, ГГ (превод) [еа].