ДОЛУПОСО̀ЧЕН, -а, -о, мн. -и, прил. Книж. Който е посочен, изложен след това, по-нататък, по-долу; долуизложен. Понеже считам себе си за онеправдана по долупосочените причини, а именно, че покойният ми мъж.. е учителствал в Карлово и Калофер цели 32 години.., то апелирам към Вас.. да ми се възстанови пенсията. Н. Ферманджиев, РХ, 208. Долупосочените обстоятелства наложиха честването на празника да се отложи.


Източник: Речник на българския език (онлайн)